Akustik Sezonu Açılmıştır ! :)

Genel, Mustafa

15 Mayıs 2016 Pazar günü, Erekli&Tunç Stüdyosu’nda akustik kayıt yaptık.

Çok değerli müzisyen kardeşim Onur Yılmaz Köse ile, yıllardır bestelediğimiz şarkılarımızın arasından sevdiğimiz birkaç tanesini seçtik, birer tane de cover ekledik repertuvarımıza.

Günhan Özmen, Özgür Bayer, Oğuz Aktaş ve Semih Burcu da enstrumanlarıyla bize katılınca, beklentilerimin çok üzerinde, çok keyifli bir hücum kayıt çıktı ortaya.

Çaldığımız bu 8 şarkıyla ilgili değişik planlarımız var tabi, ama cover’larımızdan birini şimdiden paylaşmak istedim.

İlk dinleyenler de Musikhi İşler dinleyicileri (güncel sayıları 4 veya 5) olsun diye düşündüm.

Umarım bu provasız hücum kayıt hoşunuza gider 🙂

Sevgiler,
Hündür

Reklamlar

Türk Popunda “Yerli Kabile Vokalleri”

Genel, Şarkılar

“Öyle bir şey var mı yahu?!” diye düşünerek yazıya başlayanlara sesleniyorum: Öyle bir şey var 🙂

Türk Pop müziğinde ciddi miktarda, “yerli kabile dilinde”,  yani anlamı/çevirisi olmayan  vokaller, sözler bulunuyor. Bazen şarkının merkezindeler, sözlerin bir parçası gibi; bazen de ince bir detay olarak saklanıyorlar arkalarda.

Biz bunları genelde “la la laaa” “na na naa” gibi basit formatlarda duyarız (veya söylerken böyle eşlik ederiz). Bazı bombastik pop şarkılarımızda ise, arkadan Afrikalı veya Kızılderili bir kabile üyesi gelmiş back vokal yapıyormuş gibi garip, anlamsız, ama çok “catchy” bir yorum duyarız.

Örneklere geçelim, uzattık 🙂

Bence bu kategorinin kralı, OKAİ YAMAŞİTA KOMBAMBAA KOMBAMBAA !

(Yazdığım şeyin hiçbir anlamının olmaması ve herkesin aynı şeyi müzik olmadan bile gayet iyi anlaması mükemmel bir olay )

Yonca Evcimik’in 1994’te çıkardığı “8:15 Vapuru” adlı teklisinden (single’ından) bahsediyorum. Şarkının adı “8:15 Vapuru” ama, girişteki bu kabile vokali şarkının adı haline gelecek kadar güçlü. Hatta “okai yamaşita kombamba” diye aratın direkt şarkıya ulaşabilirsiniz. Ben şahsen, 94 senesindeki 110cm&40kg Musatafayı, sadece “okai yamaşita kombamba” kısmını tekrarlarken hatırlayabiliyorum 🙂 “Okai yamaşita kombamba” nedir abi !? 🙂 Müthiş ! Kabileden adam getirmişler işte. (Kabilen adam getirmemişler tabi, efsane perküsyoncu abimiz Aydın Karabulut hem uydurmuş hem seslendirmiş bu saçma vokali)

Dinleyelim de, “oha 22 yıl geçmiş! yaşlandık bee!” diyip bunalıma da girelim.

Benzer örnekler de var tabi:

Hakan Peker’in “Karam” (İllâ Ki – 2000) şarkısı mesela.. yine şarkının başlangıcında,“Elalooğbayiyelaloppayi” (böyle yazıya çevirmeye de bayılıyorum) diye giriyor kabileli abimiz vokallere. Şarkının o kadar önemli bir parçası ki bu vokal, çıkartsan şarkı  dinlenmez. Şarkının devamında bu vokalle solo bile çekiyorlar. Bence güzel örneklerden biri “Karam”. (Şarkının Arapça versiyonunda da aynı vokaller olduğu gibi korunmuştur)

Hakan Peker’in, Mihaela Militaru’yu röntgenlediği bu efsanevi klibi, siz pek değerli okuyucularıma armağan ediyorum  🙂

Neden bahsettiğimiz belli oldu bence, az veya çok. Vokal olacak, ne dendiği anlaşılmayacak, dile pelesenk olacak..

Güzel bir iki örnek daha vereyim videosuz, sonra ustalara geçelim..

Reyhan Karaca – Sevdik Sevdalandık (1997) (Fötr şapkalı küpeli arkadaşın söylediği bölüm)

Hande Yener – Hasta (2012) (iki bölüm arasındaki efektli vokal)

Hakan Peker – Salına Salına (klibin başında, “vokummoiye kummooğğ” )

 

Bu tür vokalleri neredeyse her şarkısına monte eden, ve bunu da çok iyi yapan bir adam var Türk Popunda; Özkan Uğur !

Onun bestelediği veya vokallerini yaptığı tüm şarkılarda bu tip kabile vokallerini duyabilirsiniz. Uyduruyor, yaratıyor, hatta içine kabile şefi kaçıyor konserlerde; danslarını da yapmaya başlıyor (Bkz: O Bakış )

Hemen çalmaya başlasın, biz okumaya devam edelim.

Şarkının hangi kısmından bahsettiğimi belirtmeme gerek yok sanırım 🙂 “HAMBALELEYYAMBALEYYOO” derken yine içine şeytan kaçmış modunu gözlemliyoruz, müthiş bir adam ! 🙂

Tamamı kabile olan şarkısı var hatta MFÖ’nün; SUDE (1990 – Söz: Özkan Uğur) şarkısını  şimdi söyleme başlasak, bir noktasındaki “gel kız gel” kelimeleri dışında hiçbir manası yok. Ama hepimiz de ezbere biliyoruz o ayrı 🙂 Nasıl bir deli ile karşı karşıya olduğumuzu göstermek için, şu versiyonu paylaşıyorum

Bu alanda bir diğer uzman da Cihan Okan. Sezen Aksu’nun efsanevi vokalisti, büyük üstat. Onun vokalleri biraz daha harmoniktir, ağıt gibidir. Öyle bir yerinde şarkının, öyle bir vokal yapar ki, kenarını nakış gibi işler.

Mesela mı ? 4:20’den başlayın, hatta Cihan Okan bitirince durmayın, oradan Nurcan Eren’e devam edin.. İnanılmaz şeyler var orada.

Cihan Okan’ın bu tip yorumları için çok güzel bir örnek daha var, onu paylaşayım. Vokal taksimi yapıyor adam videonun başında. (00:00-01:40). Video kalitesiz ama, iş görür.

Örnekler bunlarla sınırlı değil tabi, ama biz burada noktalayalım. Aklınıza gelen örnek olursa buradan yorum yazın bana. Ama lütfen “Rimi Rimi Ley” veya “Honki Ponki” gibi şeyler olmasın, sinirlerim oynuyo 🙂

 

indir

O Bakış 🙂

Musikhi’den 1.Yıldönümü Hediyesi – MED CEZİR

Genel, Sanatçılar

Merhaba sevgili Musikhi İşler Müdürlüğü okuyucuları ! (2 veya 3 kişisiniz sanırım 🙂 )

Bugün, 2016’nın ilk günü ve aynı zamanda blog’umun 1.yıldönümü.

2015’in ilk gününde, yine böyle bir tatil gününde yazmaya başlamıştım. Açılış yazımda da, nasıl başladığımdan bahsetmiş, Levent Yüksel – Med Cezir albümüne atıfta bulunmuştum. Düşündüm de, bu blog’u takip edenlere, 1.yıl hediyesi olarak Med Cezir yazmak güzel olabilir. Hem albümü, hem de anıları konuşuruz bugün, olur mu ? Bir yandan dinlemeye başlayın, bir yandan da okuyun yine.

Med Cezir bir çıkış albümü. Levent Yüksel’in Türk Pop piyasasına adımını attığı albüm. Hikayesiyle giriş yapmak gerekirse; Levent Yüksel, 90’ların başında Fatih Erkoç’a bas çaldığı ve vokallik yaptığı dönemde, Maksim’de Sezen’le sahneye çıkıyor (Harun Kolçak’ın yedeği olarak – ilginç bi hikayesi var) ve müzik hayatı değişiyor tabii. Bas, kontrbass,keman, bağlama gibi birçok enstrümana hakim, Türkiye’de eşi benzeri hala bulunmayan bir ses kumaşına sahip bu sevimli adam, Sezen Aksu dergahının gözdesi oluveriyor. O yıllarda evli olduğu Sertab Erener gibi Sezen’e vokallik yapmaya başlıyor, albümlerinde söylüyor, bas gitar çalıyor. Bu birliktelik, 1993 senesinde Med Cezir albümüne dönüşüyor. Sezen söz ve müzikleri yapıp, ihaleyi deha çocuk Uzay Heparı’ya emanet ediyor. 6 aylık bir çalışma sonucu, 1993’ün Mart ayında albüm piyasaya çıkıyor.

Şöyle bir benzetme yapmak doğru olur sanırım; albümün annesi Sezen Aksu, babası da tüm düzenlemeleri yapan Uzay Heparı (nur içinde yatsın).

Ben o sıralar, 8 yaşında bir çocuğum. Klavye dersleri alıyorum (çalamıyorum), ama asıl işim deodorant mikrofonumla evde şarkı söylemek, “air gitar” çalmak falan. Bir gün, annemle birlikte Grup Vitamin kaseti almaya gidiyoruz mahalledeki kasetçiye (yoğun ısrarlarım sonucu). Annem kasetçide “oğlum adam gibi bişey dinlesene, ayıp ayıp küfürlü şeyler dinliyosun” diye hayıflanıyor. Kasetçi abi de, “abla bak bu çocuk (Levent) yeni, albümü de çok iyi” diyip Med Cezir’i satıyor bize. Benim de albümle tanışma hikayem bu.

O gün eve gelip, yarısı çekmeyen/çalışmayan bir televizyon, yarısı da kayıt  yapabilen bir kasetçalar olan, büyük ihtimalle dedelerin Hac’dan getirdiği cihazda dinliyorum ilk kez Med Cezir’i.. Büyüleniyorum..

      1. Yeter ki Onursuz Olmasın Aşk (Söz :Sezen Aksu, Müzik :Onno Tunç, Düzenleme :Uzay Heparı)   Albümün ilk şarkısı; A1’ler hep önemlidir biliyorsunuz. Dikkat edin, şarkının başında, synth sesi önce sol kulağa, bir saniye sonra da hafif bir cızırtıyla sağ kulağa geliyor. İnanılmaz tatlı bir detay bence 🙂 Sözler her zamanki cüretkâr Sezen sözleri, Erdem Sökmen’in usta işi gitar girişleri, bas gitar Levent Yüksel’den, ve kesinlikle çok özel bir düzenleme. Şarkıda Levent Yüksel’in çok rahat geçtiği, ama hala çoğu vokalin transpoze yapmadan çıkamadığı dik yerler var (pare pare olsam da yenilmem). Oralarda anlıyorsun sesin kumaşını; sadece çıkmıyor, rengi de var. Mükemmel bir giriş şarkısı, hatta çok iyi bir konser başlangıç şarkısı. Klibini de hatırlayanlar hatırlar, tek kaşlı, zayıf minik, papyonlu Levent Yüksel, kendi ekseninde dönerek dumanlar içinde söylüyordu 🙂
      2. Med Cezir (Söz :Sezen Aksu, Müzik:Levent Yüksel, Düzenleme: Levent Yüksel-Uzay Heparı) Albüme adını veren şarkı. Bugün bir çok 90’lı çocuğun Med Cezir kelimesinin anlamını öğrenmesine vesile olan şarkı. Girişindeki cümbüş melodisi bile tek başına bir şarkıya bedel olan şarkı.. Levent Yüksel’in çok iyi bestelediği, efsane sözler. Levent Yüksel hem bas gitarı, hem de cümbüşü çalarak, ve yine çok iyi söyleyerek seriyi tamamlıyor. Hala da albümdeki gibi söyleyemiyor zaten. Med Cezir şarkısı, Levent Yüksel’den tek bir şarkı seçmek zorunda olsanız, eliniz titremeden seçeceğiniz şarkıdır.
      3. İstanbul (Söz :Sezen Aksu, Müzik: Fahir Atakoğlu, Düzenleme: Uzay Heparı)  Albümün üçüncü şarkısında değişik bir tat geliyor damağımıza. bu tadı yaratan adam Fahir Atakoğlu şüphesiz. Sezen’in nasıl bu kadar güzel yazdığını anlayamadığımız bir başka İstanbul sözlerine çok güzel dokunmuş Fahir Atakoğlu. Kanun solosu bu şarkının merkezi bence. Çoğu meyhanenin görmezden geldiği mükemmel de bir rakı şarkısı aslında..
      4. Kadınım (Söz: Sezen Aksu, Müzik: Uzay Heparı, Düzenleme: Uzay Heparı) Bu şarkı benim için albümdeki en özel şarkı sanırım. Nedeni şarkının sözleri veya müziği değil. Hatta albümde en az dinleyebildiğim şarkıdır. Ben bu albümü aldığımda ve dinlemeye başladığımda, kız kardeşim henüz 2 yaşındaydı. Evimiz 2 oda 1 salondu. Abimle biz ranzada yatıyorduk (üstte ben). Kız kardeşimiz gelince, onun minik karyolasını da bizim odaya almıştık. Ben kaset çalarımızı bir zigon sehpanın üstüne koyup, Ayşegül’ün karyolasına yanaştırırdım, Med Cezir albümünü takıp dinletirdim ona. Bazen uyurken bile kaseti takıp dinlettiğim olurdu. Bir gün yine başucunda Med Cezir çalarken, tam da “Kadınım” çalarken uyanmış Aygü. Karyola parmaklıklarının arasından elini uzatıp, “REC” tuşuna basmış. O anda kaset sesi kesilmiş tabi, kasetçalar Med Cezir kasetinin üstüne kayıt yapmaya başlamış. 10-15 saniye neler olduğunu anlayamayan Aygü, odadan anneme seslenmeye başlamış: “Anneeee.. bak!”.. Annem mutfaktan (terliklerinden adım sesleri gelerek) odaya girmiş ve hem kasetçaları tamamen kapatarak kaydı durdurmuş. Ben bunları nereden mi biliyorum? Kadınım şarkısının ilk 10 saniyesinden sonra başlayan ses kaydından tabi ! “Kadınım” şarkısının neredeyse tamamı, “Beni Bırakın”ın da başlangıcı, böyle tatlı bir sabotaja uğramış işte. Şimdi şarkıyı her dinlediğimde, o kayıttaki tatlı bebek sesini düşünüp, kaybolup giderim..
      5. Beni Bırakın  (Söz: Sezen Aksu, Müzik: Onno Tunç, Düzenleme: Uzay Heparı) Sizi bilmem ama, biz 93’te bu şarkının sözlerini çözememiştik. “Sustu haykıran şehir, DOLMUŞLAR havalandı” mı diyordu, “TONGUÇLAR havalandı” mı diyordu, biz bilemezdik. Ben “DOLMUŞLAR” diye söylemeyi tercih ederdim,içime de sinmişti o yıllarda 🙂 A yüzünün bu son şarkısı, “Kadınım”dan sonraki kasvetli havayı dağıtmak için stratejik yerleştirilmiş bir görev adamıdır aslında; B yüzüne geçiştir.
      6. Tuana (Söz: Sezen Aksu, Müzik: Paco De Lucia, Düzenleme: Erdem Sökmen) Bazı şarkılar, bir tek sese ait olur. O şarkı o sese zimmetlidir yani, kralı gelse daha iyi yorumlayamaz, eğreti durur. “Tuana” da Levent Yüksel şarkısıdır işte. Artık kendisi de güçlü söyleyemese de, onun kadar iyi söyleyen olmamıştır, olamayacaktır. Dehşet yetenek, İspanyol çingenesi yanıklığında ses ve hicaza yatkın bir teknik isteyen bir şarkıdır Tuana. Sadece dik değil, koşan da bir şarkıdır; nefes alamazsın. Yırtık söylemezsen havasını vermez. Çok garip çok özel bir şarkıdır. Levent Yüksel “Tuana” ile imza atar albüme. Sözler yine sinir bozucu derecede iyi. Girişteki Erdem Sökmen gitarlarının yanında, Levent’in çaldığı perdesiz bas da atlanmamalı. Müziğinin orijinali Paco de Lucia’ya (Francisco Sanchez Gomez) ait. “aaa bilmiyodum!” diyenler buradan yaksın:
      7. Uçurtma Bayramları (Söz: Sezen Aksu, Müzik: Onno Tunç,  Düzenleme: Uzay Heparı) Sezen’in koptuğu şarkılar vardır; “Sarı Odalar” bunlardan biridir mesela, “Uçurtma Bayramları” da onun gibi. Ayrı bir boyutta yapılmış ağır şarkılardır. Ben küçükken yorardı beni bu şarkı, hemen geçerdim. O zamanki yengemiz Sertab’ın opera-vari vokalleri, devamlı transpozeli melodi, sözlerdeki ucu açıklık biraz ağır gelirdi belki de. Uzay’ın melankolisi de yansımıştır aslında biraz şarkıya. Şimdi ise çok daha farklı bir kulakla dinliyorum. Çok da keyif alıyorum. Bazı şarkılar farklı yaşlarda farklı dinleniyor..
      8. Dedikodu (Şiir: Orhan Veli, Müzik: Sezen Aksu Düzenleme: Uzay Heparı) Uzunca bir süre, şarkı sözlerinin bir şiir olduğunu bilmeden dinlemiştim “Dedikodu”yu. Ta ki bir gün, babamın aldığı “Orhan Veli Şiirleri” kitabını okuyana kadar. “Dedikodu”yu kitabın sayfalarında görünce “Aaa! Levent Yüksel şarkısıı!” dediğimi dün gibi hatırlıyorum. “Garip” şairin bu ısıran kelimelere sahip şiirini, ruhuna çok uygun bir müzikle Sezen süslemiş. Şarkının köprüsündeki nağmeli bölümü de ayrıca severim; bir iki defa söyleme fırsatım da olmuştur 😉  inanmayanlar burdan yaksın 🙂
      9. Bu Gece Son (Söz : Sezen Aksu, Müzik :Onno Tunç, Düzenleme: Uzay Heparı) Albüm yayınlandıktan 1 sene sonra, 1994 Mayısında, albümün babasını kaybettik. Türk popunun deha çocuğu Uzay Heparı saçma sapan bir kazada hayatını kaybetti. (Levent Yüksel’in ikinci albümünün babası da, tüm düzenlemelerini yapan Onno Tunç’tur; o albüm çıktıktan 2 gün sonra da Onno Tunç’u kaybetmiştik.. Böyle bir laneti var sanki Levent Yüksel albümlerinin..)  Benim hissiyatım, “Bu Gece Son” Uzay’ın bu albüm aracılığıyla veda şarkısıdır. Arkasından ağlayan herkese “uzun uzun seneler var önünde, gün gelir sevgilim, acıya alışırsın” der gibi gelir bana, şarkıyı her dinlediğimde..
      10. Yeniden Başla (Söz: Sezen Aksu, Müzik Fahir Atakoğlu, Düzenleme: Uzay Heparı) Yine bir bölüm sonu şarkısı. Albüme tatlı bir elveda şarkısı. Kısa, basit, keyifli.. Şarkının en güzel yanı, İyi Gün Çocuk Korosu’nun yaptığı vokaller. Koronun vokalistleri olan çocukları aradım baktım, şimdi ne yapıyorlar diye merak ederek. Kimi halen müzik yapıyor, kimi bir ajansta çalışıyor, kimi evlenmiş. Çok ilginç geldi, kıskandım; Hepimiz gibi sıradan takılan gençler, zamanında Levent Yüksel albümüne söylemişler..

İşte böyle bir albüm Med Cezir. Detaylarıyla, anılarıyla, hissettirdikleriyle, mümkün olduğunca da özetleyerek anlatmaya çalıştım. Bence Türk pop tarihinin en iyi 2 albümünden biri (Diğeri Tarkan – Karma). Levent Yüksel’in kesinlikle en iyi işi. O’nun, Med Cezir’den sonra ses ve üretkenlik olarak düşüşe geçtiğini görmek beni hep üzmüştür, ama yine de kalitesi bellidir.

“Best Of..” albümü gibi dopdolu, her şarkısı hit veya klasik denebilecek çok güzel bir iş gerçekten Med Cezir.

İyi ki 90’lıyım dedirten şeylerden biri;  Atari’lerin, Tsubasa’ların, Susam Sokağı’nın 90’larında, benim için köşe taşlarından biri olmuştur. Emeği geçenlerin ruhlarına sağlık!

 

Mutlu yıllar!

🙂